“Tanrım, neden bu çocuğa yardım etmek için bir şey yapmıyorsun?” demiş.

Çocuğun bu serzeneşine Tanrı’nın cevabı ise:

“Yaptım. Seni yarattım!”

Haiti’de meydana gelen deprem sonucu, her türlü yardıma muhtaç durumda olan Haiti’li kardeşlerimiz için “Tüm operatörlerden 2868′e boş bir kısa mesaj yollayarak, TÜRK KIZILAY‘ı aracılığıyla 5 TL yardımda bulunabilirsiniz!”

Duyarlı olmanız dileğiyle…

Saygımız Vardır

Bir karınca yuvasını kaybetse;
O gece yatamam, kaygımız vardır.
Bir yaprak dalından sararıp düşse;
Ezilir yüreğim, duygumuz vardır.

Ha kutuplarda bir eskimo genci,
Ha Afrikada garip bir zenci,
Farketmez ne dili ne rengi,
Madem ki insandır, saygımız vardır.

İnsanı insandan ayırmam ki,
Bu bizden diyerek kayıramam ki,
Sanmayın sesimi duyuramam ki,
İnsanız, insana saygımız vardır!

şiir: Selahattin Sarıkaya

Yokluğunun dayanılmaz olduğunu bin kere söyledim sana, anlamıyorsun. Oyun mu oynuyorsun yoksa başka hesapların mı var, neden gelmiyorsun? Bu mudur aşk, sevgilim? Varlığınla sevgiliyi yokluğa mahkum etmek midir aşk? Hesapların mı var yoksa, neyin peşindesin söylesene bana?

Bunca yıldan sonra, yaşanan tüm aşkların bıraktığı tortuyu sildiğini sanıyordum. Öyleyse niye bu kadar ağır yüreğim, niye taşıyamıyorum? Her gidenin yaptığı gibi sen de sana ait bir yara mı bırakacaksın yüreğimde? Ben aşkı mutlu kılmanın yollarını arıyorum. Ama sen… Uzak kaldıkça bana yavaş yavaş yok oluyorum, bitiyorum görmüyor musun?

Bazen, “Çek git” diyorum kendime, “Senin kadar sevmiyor işte, anla…” Ama değil, seviyorsun, gözlerin anlatıyor bunu. Sesin titriyor beni gördüğünde, ellerin terliyor. Paylaştığımız her şeyi sen de benim kadar güçlü duyumsuyorsun. Peki ne tutuyor seni söylesene? Bu aşkın büyüsüne kaptırmak için kendini ne bekliyorsun?

Aşkta akışa bırakmalı insan kendini. Her şeyi kontrol etmek aşkı yaşanmaz kılar. Bilmeyeceksin yarın ne olacağını. Sevgilinin kapına hangi sürprizlerle geleceğini bilmeyeceksin. “Acaba yarın neler yaşayacağız?” diye bir gün önceden merak edeceksin. Heyecan basacak bedenini, her an her şeye hazırlık olacaksın. Böyle yaşanmalı aşk, sürüklemeli ikimizi de. Başka duygularla karıştırma aşkı. Her duygunu kontrol altında tutabilirsin ama aşkı değil. Aşk olmuyor o zaman işte, yaşadığın başka bir şeye dönüşüyor. Adına ne dersen de; ama, aşkla en ufak benzer yanı yoktur o duygunun.

Öldürme aşkı sevgilim, ben gelecekten söz etmiyorum sana, “Bugün” diyorum, yarın, öbür gün olacaklarla bağlamıyorum aşkımı. Ya dorukta yaşamalısın aşkı, ya hiç bulaşmamaksın. Şimdi bir kezz daha dinle yüreğinin sesini ve söyle bana, aşk bu kadar yakınındayken, bu kadar içindeyken neden itiyorsun onu? Kendini inandır önce, sonra çık yola. Coşkuyu da, mutluluğu da aşkta bulacaksın. Bir de bana bak, yüzüme… Ölümden öte sevmenin ne demek olduğunu anlayacaksın…

Şimdiye kadar siteme-bloguma yazdığım yazıları hep geçmişte okuduklarımdan beslenerek yazıyormuşum galiba. Okumaya doyduğum zaman da yazma ihtiyaçı hissetmeye başlamıştım ve bu blogu açmıştım. Şimdi tekrar açıktım ve yazı yazasımın gelmediği şu günlerde; bu boşluğu doldurmak için bol bol okunmaya değer gördüğüm şeyleri okumaya çalışıyorum. Lakin burayı da güncel tutmak adına hoşuma giden yazıları, şiirleri, videoları vs. paylaşmaya devam edeceğim.

Bu günlerde oldukça popüler bir dizi olan “Aşk-ı Memnu” hakkında Bedirhan Gökçe’nin Habertürk sitesindeki bir yazısını sizinle paylaşmak istiyorum. Okumanızı tavsiye ederim; çünkü çok güzel noktalara değinilmiş yazıda….

Amerikan filmlerini izlediğinizde mutlaka bir sabah kahvaltısı sahnesine şahit olursunuz…
Ama nasıl keyifli bir sahne öyle…
Anne erkenden kalkmış, çocukları kahvaltı masasına oturtmuş, önünde mutfak önlüğü ile bir yandan ocağın üstündeki artık taşmaya başlayan su ısıtıcısına koşturur bir yandan da dönüp çocuklara “geç kalıyorsunuz” diyerek küçük olanın uykusuz nazlı haliyle ilgilenir, “kardeşine yardım et” diye seslenir ötekine…

Bu arada baba da yeni uyanmış ve pür neşe her önüne gelene takılmaktadır, hemen küçüğün kahvaltısıyla, ortancanın nazıyla, ergenlik çağındakinin de  kaprisiyle ilgilenir.
En tatlı haliyle takılır anneye, anne de bir cilve yapar ve alelacele küçüğün eline yiyeceğini tutuşturup çantasını sırtına verdiği gibi artık gelmiş olan okul servisine doğru koştururlar hep birlikte…

Sonra anneyle baba bir harpten çıkmışcasına yığıldıkları masada kahvelerini içerken ergenlik çağındakinin sorunlarını konuşurlar ve öğretmeniyle konuşmanın doğru olacağına karar vererek baba işe, anne de öğleden sonra kiliseye uğrayıp ardından okula gitmeye karar verir. Ayrılırlar neşe içinde, sevinçle…

Bu sahne, birçoğunuzun gözünde sanırım canlanmıştır ve irdelerseniz bunun nasıl bir bilinçaltını doldurmak olduğunu görürsünüz…

Amerikalılar’da aile kavramı önemlidir özellikle Yahudilerde. Bu sebeple verilmek istenen kısaca şudur…

Madde 1: evli olanlar mutludur
Madde 2: evli ve çocuklu olanlar daha mutludur
Madde 3: hayatın kolaylaşmasında öğretmen ve kilise önemlidir…

Dünyanın dört bir tarafında ilgiyle izlenen amerikan filimleri dünyaya, hem amerikan alt kültürünü hem de kendi halkına, “böyle olursanız mutlu olursunuz”un bilincini yerleştirir.

Şimdi bizdeki dizileri bir gözünüzün önüne getirin ve  Aşk-ı Memnu adlı diziye dikkat edin…
Aşkı memnu yani yasak aşk…
Bir yasak aşkı kitapta okumak özeldir, sinema da izlemek de hakeza öyle ama TV’de izlemek o kadar masum değildir işte…
Mesela benim burada yazdıklarımın rahatlığı, akşam radyoda konuştuklarımla aynı kıvamda olamaz, burası okuyana açık, orası her yaş grubuna ya da herkese…

Aşk-ı memnu Halit Ziya Uşaklıgil’in aynı adlı romanından alınmış ve ilk olarak 1974 de TRT’de 6 bölüm olarak yayınlanmış ve bitmiştir…
Mevcut kanalda oynayan ise, edindiğim bilgiye göre 43 ya da 45. bölüm … Yani siz izledikçe Bihter’in intiharı hep ertelenecek, siz de sonunu bildiğiniz bir diziye “aman ölmesin” diye dualar edeceksiniz, belki de…

“KURTLAR VADİSİ”ni bir zamanlar “çok zararlı” diyerek yayından kaldırtan medya, daha mı az zararlı görmektedir bu diziyi acaba?
Dizide kim kimin DİZinde! oynuyor belli değil, Yüksel Aytuğ’un köşesinde yazdığı gibi, Cem Yılmaz’ın tabiriyle “mahalle tren olmuş gidiyor” hali…

Daha acısı Zülfü Livaneli’nin bir yazısından alıntı yaparak;

Geçenlerde iki “tiki” kızımız kitapçı vitrinine bakarken biri ötekine dönüp “Aaa kız bak” demiş “Aşk-ı Memnu’nun kitabı da çıkmış.”
Öteki “Amma da çabuk yazıvermişler!” demiş.
Bu bile hal-i pür melalimizi” anlatmaya yetmez mi sizce…
Bütün gelişmiş ülkelerin sineması “düzgün aile” profiline odaklanmışken bizdeki bu aykırılık ve değerleri hiçe saymak niye?

Sormuşlar Temel’e “hiç aşık oldun mu?” diye;
Temel de; “bir kere tam oluyordum, samanlığı jandarma bastı” demiş…

Aşk sözcüğünü bu kadar ayağa düşürenlere ve içini boşaltanlara kıssadan hisse.

Bedirhan Gökçe

Çorapçızade’nin ünlü Uşşak şarkısının güftesi bu sözlerle başlar: “Ney neva eyler…” Neyin vasfı, özelliği bu: Neva eylemek. Neva kelimesinin bir çok anlamının yanında bir anlamı da figân, feryat. Çorapçızade’nin şarkısında da bu anlamda kullanılıyor. Her sazın kendine has özellikleri vardır. Kendine göre bir rengi, bir tınısının yanında bazı sazlar bazı duyguları dile getirmede daha yetkindir. İşte klasik musikimizin yegane nefesli sazı olan neye de yakışan, onun figanı, feryadı, ayrılıkları dile getirmede yetkin oluşu. Nitekim Çorapçızade’nin şarkısının güftesi “…keman inler, tef döver sinesin” şeklinde devam eder. Demek ki kemana yakışan da inlemek. Keza ney sazı işrete uygun bir saz değildir. O nedenle işrete meraklı çevrelerde pek rağbet görmez. Hz. Mevlana’nın Mesnevi Şerif’e neyle başlaması da rastlantı değildir. Ney dini duyguların terennümüne uygun bir sazdır  sonuç olarak. Bu, neyle diğer duygular ifade edilemez demek değildir. Sonuç olarak ney bir müzik aletidir. Her tür müziği icra edebilirsiniz onunla. Ama ney en çok dini duyguların terennümünde kendini gösterir ve etkenliğini kanıtlar.

Bir sazla onu icra eden sazende arasında nasıl bir bağlantı vardır? Her insan her sazı aynı performans ve istekle çalabilir mi? Ya da saz seçiminde kişinin ruhsal yapısı bir rol oynamaz mı? Bizim tespitimiz şudur ki ney öğrenmeye gelen müptedilerin büyük çoğunluğu neyi sadece bir saz olarak görmemekte, o sazı öğrenirken ağırlıklı olarak onun temsil ettiği düşünceye, manaya ilgi duymaktadırlar.

Gerek bir hanendenin, gerekse bir sazendenin icrasının etkenliği(müeessiriyeti) hangi nedene dayanır? Yani “gönül telimizi titreten” icra nereden kaynaklanır? Bazı kişilere sorarsanız bu bütünüyle tekniğe dayanır. Bizim görüşümüz; tekniği inkar etmemekle birlikte, bir müzik icrasının etkenliği, icracının gönül sadeliğine, nefsinin saflığına, kalbinin temizliğine , sazını yenmiş olmasına, bizim musikimiz için makamatı kendine mal etmiş olmasına dayanır. Eskiden kullanılan bir ifade vardı:Fem-i muhsin. İhsan edici ağız yani. Gönül evini temizlemiş musikişinasa verilen ad bu. Bir eseri fem-i muhsinden geçmek tercih edilir, böyle üstatlar el üstünde tutulurdu. Klasik musikimizin büyük bestekarlarının çoğunun Mevlevi tarikiyle, dedeganla irtibatlı oluşları da musiki ve gönül temizliği arasında irtibat bulunduğunun bir başka göstergesi.

Bir sazı -bu ney olabilir, başka bir saz olabilir-musikiye yeteneği olan her insan çalabilir, icrada bulunabilir. Ama kanımca mesele bu değil. Yapılan icra, gönül telimizi titretebiliyor mu? Bize lazım olan bu: Gönül telimizin titremesi. Yoksa musikiden beklenilen, arzu edilen şifayı bulmak pek mümkün olmaz.

Ali SARIGÜL

http://www.neyneva.com/neynevaeyler.asp

Karanlık ve uzaklık büyütür gözbebeğini; aydınlık ve yakınlık küçültür. Yani bu kararsız çember, ışık varsa küçülür, ışık yoksa büyür. Yakına bakarken de küçüldüğüne göre, yakın olan aydınlıktır, aydınlıktadır. Uzağın payına karanlık düşer. Zaten karanlığı kimse yakınında görmek istemez.

Aşık olunca da büyür gözbebeği; demek ki aşık olunan hep uzaktadır. Aradaki mesafenin verdiği acıyı azaltmak için, maşuka “gözbebeğim!” diye hitap edilir.

NOT : Elif  Şafak’ın Mahrem adlı romanının arka kapak yazısıdır!

Altmışlı yaslara kadar hersek garanti, huzur içinde yaşıyorsunuz. Sağlığınız gittikçe düzeliyor, kaslar güçleniyor, kuvvetleniyorsunuz. Bir gün çalışmak istiyorsunuz ve ise ilk başladığınız gün size hoş geldin hediyesi olarak bir plaket ve altın kol saati veriyor patronunuz.. Ve genel müdürlük veya bunun gibi yüksek bir makamdan tecrübeli bir insan olarak ise başlıyorsunuz. Herkes karsınızda el pençe divan…Vücudunuzda da bazı hoşa giden hareketler de başlıyor. Gittikçe zayıflıyor forma giriyorsunuz.
Diğer hormonal aktiviteler artıyor, fevkalade…..aman ne güzel günler başlıyor…
Derken bir gün patron size artık üniversiteye gitsen daha iyi olur diyor. Bu arada babanız ortaya çıkmış, “fazla çalıştın” diyor “artık eve dön, işi bırak, okumaya basla, harçlığın benden olsun…” keyfe bakar misiniz ?
Okuduğunuz dersler gittikçe kolaylaşıyor. Ekmek elden, su gölden bir dönem başlıyor. Partiler, diskotekler, kızların sayısı artıyor. Derken Anne ve babanız sizi götürüp getirmeye başlıyor, araba kullanma derdi de yok artık….

Günün birinde sizi okuldan da alıyorlar, “evde otur, keyfine bak, oyuncaklarınla oyna” Diyorlar..
Mamanız ağzınıza veriliyor, zaman zaman altınızı bile Temizliyorlar, hatta bu durum alışkanlık yaratıyor ve hiç tuvalet kullanmamaya başlıyorsunuz.
Derken anneniz bir gün size süt verme kararını alıyor ve başka bir keyifli dönem başlıyor. Mama artık her yerde, her an ve en taze şeklinde hazır. Bir gün karanlık ilik ve sıcak bir ortama giriyorsunuz. Beslenmek için ağzınızı açmaya dahi gerek yok, bir kordondan besleniyor, sıcacık, yumuşacık, gürültü ve patırtısız bir ortamda yasıyorsunuz.
Küçülüyor, küçülüyor, ufacık bir hücre halini alıyorsunuz.
Ve günün birinde müthiş bir olayla hayatiniz bitiyor…

Özellikle Osmanlı kültürünü tanımaya, tarihini öğrenmeye çalışırım. Osmanlı kültürünün gözlemlene bilineceği en güzel yerlerden birisi de kuşkusuz Osmanlı izlerinin hala tazeliğini koruduğu Topkapı Sarayıdır. Daha önceden Topkapı Sarayını bir kaç kere gezmiştim; ama sarayın tabir-i caizse en muazzam bölümü olan Harem bölümünü hiç gezmemiştim.

Bugün arkadaşlarımla birlikte Harem kısmını gezmek için Topkapı Sarayına gittik. Ülkemizde, Kültür ve Turizm Bakanlığı – Müzeler ve Ören Yerleri Müdürlüğü’nün, müzelerin daha sık ziyaret edilebilmesi için “Müze Kartı” adlı bir uygulama bulunuyor. Türkiye’de bulanan tüm müze ve benzeri yerleri bir sene boyunca bedava gezmek için; belli başlı müzelerden bir defaya mahsus 10 TL. verilerek “Müze Kartı” alınabiliyor.

Maalesef Topkapı Sarayında şöyle saçma bir uygula var; ki bu yazıyı yazmamdaki asıl sebep de budur.  Topkapı Sarayında “Müze Kartı” geçerli; yani kartınızı göstererek müzeye girebiliyorsunuz. Biz de kartlarımızla giriş yaptıktan sonra Harem Kısmına doğru yol aldık.

Harem Kısmına geldiğimizde birde gördük ki Harem Kısmının önünde bir Gişe daha var. Haremi gezebilmek için ne “Müze Kartı”  ne de girişte 20 TL. vererek aldığınız biletiniz geçerli oluyor. Haremi gezebilmek için o gişeden tekrar 15 TL. vererek yeni bir bilet almanız gerekiyor. Bu yazıyı yazma nedenim işte bu. Kalkıyorsun bir sürü yol tepiyorsun, gidiyorsun kendi kültüründen bir mirası görebilmek için, önüne çıkan engele bak. Orda durdum ve izledim kimlerin bilet alıp içeri girdiğini. Benim gözlemlediğim süre zarfında bir tane bile Türk girmedi, giremedi!

Bu kurumun böyle bir uygulama için illa ki geçerli bir nedeni vardır. Diyeceksiniz ki; oranın bakımı var, restorasyonu  var, çalışanların ücretleri vs. derken tabii ki oranın kendi ödeneği dışında da ek bir gelirinin olması gerekir.  Bu ülkede bu işlerin usulünce yürütülmesi için kurulmuş bir bakanlığı ve  o bakanlığa ayrılmışta bir ödenek var. O değirmenin (Ödeneğin) suyu da zaten oraya gelen Türk milletidir. O milletin yediğinden, içtiğinden gelen vergilerdir. Peki bu böyleyse, neden hala bu milletin insanı kapısına geldiğinde, parayı veren düdüğü çalar mantığıyla yaklaşıyorlar insana?

Bu meseleye bu kadar takmamın nedeni maddiyat değildir; ki beni bilenler  bilir. Buradaki asıl mesele : ben kendi kültürümden bir mirası göremezken, o mirası görmenin hiç bir anlam ifade etmeyeceği bir milletten insanın görmesidir. Daha da acısı; zaten kültür erozyonuna uğramış, acilen kültürel olarak bilinçlendirilmesi gereken bir  nesle sahip ülkede, bu şekilde önüne maddi engeller konularak bu neslin kültürel olarak bilinçlendirilmesine köstek olunmasıdır.

Heyhat ah o çocukluk bayramları. Derler ya “Bayram, çocuğa bayramdır.”  diye. Öyledir de. Bayram heyecanı, bayram çoşkusu çocuklukta kalmış anılardır. Harçıkları alır almaz solğu bakkalda almalar, şeker toplamalar, el öpmeler…

Allah’a şükür bu yaşıma kadar çok güzel bayramlar geçirmişliğim vardır. Ama bugün, yazının başlığında da yazdığım gibi “Bayram gelmiş neyime!” Güzel türküdür, hele ki sözleri vurur insanın çiğerine çiğerine, böyle güzel bir günde dinlemek pek yerinde değildir; ama ben en azından kendim için buraya da koyuyorum.

Hayırlı Bayramlar Cancazlarım.

Kısa olsun öz olsun; Kandiliniz, Kadir Geceniz mubarek olsun.

Kalpler vardır ,sevgiyi yaşatmak için,İnsanlar vardır, dostluğu paylaşmak için,Mubarek günler vardır, Beraberce kutlamak için..
Kuran’ın nazil olduğu bin aydan daha hayırlı bu gecenin size efradı ailenize ve bütün İslam alemine hayır bereket ve huzur getirmesini diliyor ve dua ediyorum.
Oruçlu için iki sevinç vardır: Biri, orucu açtığı zamanki sevincidir; diğeri de Rabbi’ne kavuştuğu zamanki sevincidir. Oruçlunun ağzından çıkan koku, Allah indinde misk kokusundan daha hoştur.
Oruçlu olan kimse, bir kimsenin aleyhinde bulunmadıkça veyahut eza ve cefa yapmadıkça, ta orucunu bozuncaya kadar ibadetdedir.

Kim erdemine inanarak ve sevabını umarak Kadir Gecesini ihya ederse Allah onun bütün geçmiş günahlarını bağışlar” HADİS
Bin aydan daha hayırlı olan Kadir Gecesinde, kainatın yaratıcısı ve alemlerin Rabbi bağışlayıcı ve acıyıcı yüce Allah tüm dualarınızı kabul etsin.
Bin damla serilsin yüreğine, bin mutluluk dolsun gönlüne, bütün hayallerin gerçek olsun, duaların Kabul olsun bu gece. Kadir gecen mübarek olsun..
Bu gece bin aydan daha hayırlı olan Kadir gecesi. Kulun Rabbine yakın olduğu gecelerin en önemlisi? Kendisine dua edenleri geri çevirmeyen, günahları bağışlayan, her şeyi bilen, gören ve duyan Yüce Allah tüm dualarımızı kabul etsin.
Bu gece bundan sonra peşpeşe gelecek bir dizi kandillerin; Miraç ve Beraat kandillerinin, on bir ayın sultanı Mübarek Ramazan ayının ve Kadir Gecesi’nin de habercisidir. Bu sebepledir ki Regaip Kandili’nde manevî gücümüz artacak, kalplerimiz huzur bulacaktır. Hayırlı kandiller..
Bu gece Kadir gecesi. Edilen dualar kabul, yapılan tövbeler kabul olurmuş.
Bugün ellerinizi her zamankinden daha çok açın. Avucunuza melekler gül koysun, yüreğiniz coşsun. Kadir geceniz hayırlara vesile olsun.

Bugün Peygamber efendimizin doğduğu gündür. Peygamber efendimiz yılında rebiül evvel ayının gecesi doğmuştur. Her yıl bu günde Müslümanlar peygamberimizin dünyaya gelişini dualarla anarlar. Bu gece eller semaya kalkar, yürekler yaratana onun için açılır. Kandiliniz mübarek olsun.
Kadir Gecesi değer gecesidir, Allah tarafından değerli kılınmış bir gecedir. Kadir Gecesi bin aydan daha hayırlıdır. Bu gece bir ömürden daha hayırlıdır. Ellerin açıldığı, gözlerin dualarla yaşardığı, kalplerin okşandığı Kadir Gecesinde bütün insanların günahlardan uzaklaşıp tövbelerinin kabul edilmesini niyaz ederiz. Allah tüm inananları iman yolundan ayırmasın.
Kadir Gecesi dileklerimizi, isteklerimizi Allah’a arz etmek için de değerli bir fırsattır. Kadir Gecesi, Allah’ın rahmet ve bağışlanmasının sağanak halinde yeryüzüne indiği, dileyen her müminin armağanlara gark ettiği bir gecedir. Hepimize hayırlı olsun..
Kuran da Kadir Gecesi için Leyletü’l kadri hayrun min elfi şehrin Kadir Gecesi bin aydan hayırlı bir gecedir diye buyuruluyor. Bu nedenle bu geceyi ihya edelim.. Kadir geceniz hayırlı olsun..
O gece boyunca melekler, Rablerinin izniyle ölü canlara hayat taşımak için bölük bölük inerler; her çeşit barış, huzur, saadet ve güven taşırlar… ta şafak sökünceye dek!.. Bu mübarek Kadir Gecesinde Allah dualarınızı kabul etsin.

İran’lı bir Keman Virtüözü olan Behrouz Panahi‘nin “to miaii” adlı eseridir. Eserin adının Türkçe  karşılığını bulamadım maalesef.

Ben bu şarkıya bir isim versem galiba “Hayat” derdim.Çünkü parça baştan sona dinlendiğinde  dinleyeni; bir insanın doğumuyla ölümü arasına sığan kısacık ömrünü izliyormuş hissine büründürüyor. Ve en sonunda da sevinçli, mutlu, hüzünlü; acısıyla tatlısıyla geride bırakılan bir ömrün ardından, ruhun Cennet’e ulaşması.

Ulan bu kemanda beni öldürecek zaten. Ah keman ahhhh…

Not!!! : Video’yu izleye bilmek için Yasaklı Video Sitesi olan Youtube sitesine erişebilmeniz gerekmektedir. Erişmek için bu dosyayı bilgisayarınıza indirin. Daha sonra sıkıştırılmış dosyanın içinden çıkan Hosts doysasını C:\Windows\System32\drivers\etc klasöründe bulunan Hosts dosyasıyla değiştirmeniz yeterli olacaktır.