16 Eylül 2009
Ben vardım, Ben yokmuşum!
Varlığımı gözlerinde yaşattım. Vardığımda gözlerindeydim.
Ben bir vardım, Ben bir yoktum!
Bir cıgara içimlik yollarda saatlerçe yolunu gözledim. Sen bir geldin, bir gelmedin.
Ben vardım, Ben yokmuşum!
Ve sen kimsesiz umutlarımın emanetçisi sen var ya sen neden bana “varsın” dedin…
Popularity: 1% [?]
Yorumlar:
(01) yorum var "Ben vardım, Ben yokmuşum!" için
Yorum bırak
Zımbırtılar
Daha da uzatılacakmış gibi bitmiş. güzel…
Zaten vâr olduğumuz üzerine ısrarla durulduğu için sorumluluklar almak zorunda kalırız ve mutluluğumuz mutsuzlukla sonlanır…